Leaseauto wordt beleidsinstrument: wie betaalt straks de rekening?

Ronald Blaak van de
16 jun
6 minuten om te lezen

Gepubliceerd op 10 juni 2026 Auteur: Ronald Van de Blaak Tags: MKB • Payroll • Mobiliteit • Leaseauto • Werkgeverslasten

Vanaf 1 januari 2027 krijgen werkgevers te maken met een extra heffing op zakelijke personenauto’s met uitstoot die ook privé of voor woon-werkverkeer worden gebruikt. De maatregel wordt vaak besproken als “extra belasting op fossiele leaseauto’s”, maar hij is breder: ook eigen wagenpark en hybride auto’s vallen onder de regeling. De kern is helder: het kabinet wil de zakelijke automarkt versneld richting emissievrij rijden sturen. De praktische vraag voor werkgevers is minstens zo belangrijk: wat doet dit met uw mobiliteitsbeleid, arbeidsvoorwaarden en de kosten die uiteindelijk bij werknemers en consumenten terechtkomen?

In 3 regels

Vanaf 2027 betaalt de werkgever 12% pseudo-eindheffing over de waarde van een fossiele personenauto die ook privé of voor woon-werkverkeer ter beschikking staat.
Auto’s die vóór 1 januari 2027 al ter beschikking zijn gesteld, vallen onder overgangsrecht tot 17 september 2030.
De heffing mag niet op de werknemer worden verhaald, maar kan indirect wel mobiliteitsbeleid, leasebudgetten en privé-autokosten beïnvloeden.

Voor wie is dit relevant?

Voor werkgevers die werknemers een zakelijke auto aanbieden, via lease of eigen wagenpark. Vooral relevant voor directie, HR, payroll en finance, omdat deze wijziging tegelijk raakt aan loonheffing, arbeidsvoorwaarden, leasecontracten, mobiliteitsbudgetten en personeelsbeleid. Voor zzp’ers zonder personeel is de maatregel meestal niet direct relevant, omdat de heffing ziet op werkgevers die een auto aan werknemers ter beschikking stellen.

In één oogopslag

De maatregel staat in het Belastingplan 2026 en is gepubliceerd in het Staatsblad; Ondernemersplein presenteert de wijziging praktisch als ingaand per 1 januari 2027.
“Fossiel” betekent hier: een personenauto waarvan uit het kentekenregister niet blijkt dat de CO₂-uitstoot 0 gram per kilometer is. Dus ook hybride en plug-in hybride auto’s vallen onder de heffing.
Woon-werkverkeer telt voor deze pseudo-eindheffing als privégebruik. Dat wijkt af van het gewone gevoel bij veel werkgevers en werknemers.
De heffing bedraagt 12% over de catalogusprijs inclusief bpm; bij auto’s ouder dan 25 jaar geldt de waarde in het economisch verkeer.
Een auto met een cataloguswaarde van € 40.000 leidt tot € 4.800 extra heffing per jaar. Dat volgt ook uit het onderzoek dat bij het Belastingplan is gepubliceerd.
De maatregel is niet alleen fiscaal, maar beleidsmatig: de overheid gebruikt de loonbelasting om zakelijke mobiliteit te verduurzamen.

Wat betekent dit praktisch voor werkgevers?

1. Dit is geen gewone bijtelling

De werknemer blijft te maken houden met de normale bijtelling voor privégebruik van de auto van de zaak. De nieuwe pseudo-eindheffing komt daar niet voor in de plaats. Het is een extra werkgeversheffing. De wet zegt bovendien dat de pseudo-eindheffing naar haar aard niet verhaalbaar is op de werknemer. Een werkgever mag dus niet simpelweg een extra eigen bijdrage vragen met als doel de heffing door te schuiven.

Dat maakt deze maatregel scherper dan veel werkgevers denken. U kunt de heffing niet behandelen als een normale leasecomponent die u één-op-één bij de werknemer neerlegt. De keuzes zitten daarom eerder in beleid: welke auto’s biedt u nog aan, voor welke functies, met welk budget, en onder welke voorwaarden?

2. De link met beleid is duidelijk: zakelijke mobiliteit moet emissievrijer

De heffing past in een bredere beweging. RVO wijst erop dat zakelijke reizen en woon-werkverkeer samen naar schatting voor meer dan 50% van de gereden kilometers in Nederland zorgen. De rapportageverplichting werkgebonden personenmobiliteit is bedoeld om de CO₂-uitstoot van zakelijke en woon-werkmobiliteit inzichtelijk te maken en terug te dringen. Het doel van het Besluit CO₂-reductie werkgebonden personenmobiliteit is minimaal 1,5 megaton CO₂-reductie in 2030.

De pseudo-eindheffing past in diezelfde beleidsrichting. Het is niet alleen een inkomstenmaatregel, maar een normerende maatregel: de wetgever wil dat werkgevers bij nieuwe auto’s voor privégebruik in de praktijk kiezen voor emissievrij. Dat staat ook expliciet in de toelichting: de tariefhoogte is zo gekozen dat het voor privédoeleinden fors duurder wordt om een fossiele auto ter beschikking te stellen dan een elektrische auto.

3. De rekening komt niet direct, maar wel ergens terecht

Formeel betaalt de werkgever. Maar economisch verdwijnen kosten zelden. Ze komen terug in leasebudgetten, functiebeleid, mobiliteitsbudgetten, loonruimte of keuzevrijheid van werknemers. Het onderzoek bij het Belastingplan laat dat ook zien: bij een fossiele zakelijke auto in het B-segment stijgen de werkgeverskosten in het voorbeeld van € 682 naar € 960 per maand door de pseudo-eindheffing. Hetzelfde document rekent voor dat een werkgever € 853 per maand kwijt kan zijn om via extra loon en deels onbelaste reiskostenvergoeding de werknemer kostenneutraal privé een vergelijkbare fossiele private leaseauto te laten rijden.

Daarmee wordt de link naar consumenten helder. Als werkgevers stoppen met fossiele leaseauto’s, leasebudgetten verlagen of overstappen naar mobiliteitsbudgetten, moet de werknemer soms privé een oplossing zoeken. Dan komt hij terecht in dezelfde markt waarin autorijden al duurder wordt door brandstof, verzekering, onderhoud, motorrijtuigenbelasting en financieringskosten. CBS meldde bijvoorbeeld dat motorbrandstoffen in maart 2026 18,7% duurder waren dan een jaar eerder.

4. Elektrisch rijden wordt fiscaal gestuurd, maar ook duurder zichtbaar

Het beleid stuurt richting elektrisch. Tegelijk worden ook consumenten met een elektrische auto geleidelijk meer belast. Ondernemersplein vermeldt dat de motorrijtuigenbelastingkorting voor elektrische en waterstofpersonenauto’s in 2026 tot en met 2028 nog 30% bedraagt, in 2029 25% en vanaf 2030 verdwijnt. Voor plug-in hybrides is het belastingvoordeel in de motorrijtuigenbelasting vanaf 1 januari 2026 vervallen: zij betalen dan 100% van het reguliere tarief.

Dat maakt het beleid begrijpelijk, maar ook gevoelig. De overheid wil gedrag sturen, maar huishoudens en werknemers ervaren vooral stapeling: brandstofprijzen, wegenbelasting, hogere aanschafprijzen, bijtelling, leasebudgetten en werkgeversbeleid veranderen tegelijk. Voor ondernemers is dat belangrijk in de communicatie. Mobiliteitsbeleid is niet meer alleen een facilitaire regeling; het is arbeidsvoorwaarde, kostenbeheersing en duurzaamheidsbeleid tegelijk.

5. De administratie wordt belangrijker dan het autobeleid suggereert

De Belastingplan-toelichting zegt expliciet dat deze maatregel een beroep doet op het “doenvermogen” van werkgevers. Werkgevers moeten vaststellen of pseudo-eindheffing verschuldigd is, beoordelen of sprake is van terbeschikkingstelling voor privédoeleinden, en de heffing via de loonaangifte aangeven en betalen. Voor kleinere ondernemingen kan dit volgens de toelichting een significant beroep doen op het doenvermogen.

Dat is precies waar administratie, payroll en HR samenkomen. U moet weten welke auto wanneer aan wie ter beschikking is gesteld, of woon-werkverkeer is toegestaan, of privégebruik is uitgesloten, of overgangsrecht geldt en of vervangend vervoer of een nieuwe terbeschikkingstelling tot risico leidt.

Actieplan (stappen 1 t/m 10)

Maak een overzicht van alle zakelijke personenauto’s met uitstoot.
Noteer per auto de cataloguswaarde, datum eerste terbeschikkingstelling en einddatum leasecontract.
Splits auto’s vóór en vanaf 1 januari 2027.
Controleer of woon-werkverkeer of privégebruik is toegestaan.
Bereken per auto de mogelijke 12%-heffing.
Beoordeel of overgangsrecht tot 17 september 2030 geldt.
Herzie leasebudgetten en mobiliteitsregelingen vóór nieuwe contracten worden getekend.
Stem HR, payroll en finance af op dezelfde definities.
Leg vast hoe u omgaat met elektrische auto’s, hybride auto’s en mobiliteitsbudgetten.
Communiceer tijdig met werknemers, omdat de maatregel keuzevrijheid en privé-kosten kan raken.

Checklist (1 minuut)

Wij weten welke auto’s onder de regeling kunnen vallen.
De datum van terbeschikkingstelling staat per auto vast.
Wij weten welke contracten doorlopen na 17 september 2030.
Woon-werkverkeer is in het beleid expliciet beoordeeld.
De 12%-impact is per auto doorgerekend.
Payroll weet hoe de heffing administratief moet worden verwerkt.
HR weet wat dit betekent voor arbeidsvoorwaarden.
Finance heeft scenario’s gemaakt voor EV, fossiel en mobiliteitsbudget.
Werknemerscommunicatie is voorbereid.
Er is een besluitmoment vóór nieuwe leasecontracten in 2026/2027.

Kader: belangrijkste data en bedragen

1 januari 2027 — invoering pseudo-eindheffing voor nieuwe terbeschikkingstellingen van fossiele personenauto’s die ook privé of voor woon-werkverkeer worden gebruikt.
12% per jaar — tarief over de waarde van de fossiele personenauto.
€ 4.800 per jaar — voorbeeldheffing bij een fossiele auto met catalogusprijs van € 40.000.
17 september 2030 — einde overgangsregeling voor auto’s die vóór 1 januari 2027 al ter beschikking zijn gesteld.
2030 — geen korting meer in de motorrijtuigenbelasting voor uitstootvrije personenauto’s.
Status per 10 juni 2026 — de maatregel is gepubliceerd in het Staatsblad, maar praktische uitleg en uitvoeringsdetails blijven voor werkgevers belangrijk om te volgen.

Bronnen

Ondernemersplein — Extra belasting op zakelijke benzine- en dieselauto’s voor werknemers.
Staatsblad 2025, 444 — Belastingplan 2026, artikel 32bc en overgangsrecht artikel 39j.
Kamerstukken / Belastingplan 2026 — toelichting op pseudo-eindheffing, normerende werking, niet-verhaalbaarheid en doenvermogen.
RVO — rapportageverplichting werkgebonden personenmobiliteit en beleidsdoel CO₂-reductie.
Rijksoverheid / Belastingplan 2026 — onderzoek naar kostenimpact en uitwijkmogelijkheden.
CBS — inflatie maart 2026 en stijging motorbrandstoffen.
Rijksoverheid / Ondernemersplein — motorrijtuigenbelasting voor plug-in hybrides en elektrische auto’s.

Dit artikel is praktische bedoeld en is geen fiscaal of juridisch advies.

CTA

Heeft u leaseauto’s, eigen personenauto’s of mobiliteitsbudgetten in uw arbeidsvoorwaarden? Laat Blaak Administratie vóór nieuwe contracten meekijken naar de 12%-impact, overgangsregeling, payrollverwerking en communicatie richting werknemers.